Obowiązek utworzenia rezerw na świadczenia pracownicze wynika z Ustawy o Rachunkowości. W przepisach powyższej ustawy art.39 wprowadza na firmy obowiązek tworzenia biernych wyliczeń międzyokresowych nakładów na rzecz pracowników, także na świadczenia emerytalne. W myśl art.39 ust. 2a rezerwy na świadczenia pracownicze pokazuje się w bilansie jako rezerwy na zobowiązania.

obliczenia

Autor: reynermedia
Źródło: http://www.flickr.com
Pomimo, że ta ustawa nie precyzuje precyzyjnie sposoby wyceny rezerwy (więcej opinii na ten temat) na świadczenia pracownicze, art.10 wskazuje, aby w kwestiach nieuregulowanych przepisami ustawy, użytkować ogólnopaństwowe standardy rachunkowości. Polecaną metodą szacowania rezerw bywa wycena aktuarialna robiona przez biuro aktuarialne. Standard proteguje korzystanie z porady aktuariusza przy wycenie rezerw.

Firma ma zalecenie ukazać, iż z wyjątkiem obecnych wydatków wynagrodzeń, zobowiązuje się do wypłaty w przyszłości dodatkowych kwot. Niewypełnienie owego warunku powoduje, iż prezentowane zestawienie finansowe wolno uznać za niesolidne i niedopełniające wymagań zasad rachunkowości. Bezprecedensowym powodem usprawiedliwiającym nieposiadanie rezerwy – dalej – z owego tytułu jest jej nieistotna wartość. Ale, ażeby oświadczyć jej nieistotność, konieczne jest wpierw ją obliczyć. Dlatego nawet nieduże przedsiębiorstwa, zatrudniające do kilkudziesięciu pracowników, młodych stażem winny ilustracyjnie raz na parę lat badać poziom tej rezerwy.

dowiedz się więcej

Autor: http://sxc.hu
Źródło: http://sxc.hu
Wycenianie aktuarialne rezerw pracowniczych jakie wynikają z tytułu dodatkowych, pozapłacowych świadczeń należnych zatrudnionym takich, jak:
– zasoby na nagrody jubileuszowe,
– rezerwy na odprawy dla pracowników przechodzących na emeryturę,
– rezerwy rentowe,
– zapasy w razie śmierci,
– zasoby na niewykorzystane urlopy,
– zakładowy fundusz świadczeń socjalnych,
– ekwiwalent za energię,
– deputaty węglowe,
– inne dodatkowe świadczenia pracownicze,

Aktuariusz jest specjalistą z zakresu matematyki ubezpieczeniowej, finansowej oraz rachunku prawdopodobieństwa i statystyki. Ludzie z tym wykształceniem pracują przeważnie dla firm ubezpieczeniowych, ale także dla firm konsultingowych oraz audytorskich. Aktuariusz zajęty jest problemami połączonymi z ocenianiem ryzyka, wycenianiem zobowiązań z racji zawartych kontraktów ubezpieczeniowych, wypłacalnością towarzystw ubezpieczeniowych, problematyką programów i funduszy emerytalnych i też polityką inwestycyjną.